Antonius de Ponto, licentiat i kanonisk rätt och kanik i Acqui, i egenskap av ställföreträdare för Johannes de Pontremulo, generalauditor vid den påvliga kammaren, vänder sig till abbotar, priorer, ärkedjäknar, prostar, dekaner, kaniker, kyrkoherdar, kaplaner, präster och offentliga notarier i Växjö och Linköpings stift och på andra platser. Han meddelar att en tvist tidigare förts inför honom mellan biskop Peder i Växjö, företrädd av sitt ombud sockenprästen Jakob Stewbe i Niemcza i Wrocławs stift, och Uppsalakaniken Henrik Karlsson, om en summa på 500 svenska mark. Efter noggrann granskning av rättegångshandlingarna frigav utfärdaren Henrik från den häktning som beslutats på Jakobs begäran, och dömde biskopen och hans ombud att ersätta motpartens rättegångskostnader. Dessa värderades senare, efter måttfull bedömning, till sju guldfloriner av god och rätt vikt, vilket intygats i ett notarialinstrument upprättat den 3 oktober 1382 av notarien Johannes van Loen.
Trots att domen vunnit laga kraft har Henrik enligt uppgift ännu inte fått de sju guldflorinerna. På hans begäran befaller utfärdaren därför brevmottagarna, vid hot om bannlysning för den som inte lyder, att uppmana biskopen i Växjö att inom sex dagar från uppmaningen betala de sju guldflorinerna till Henrik eller hans lagliga ombud, eller att göra upp i godo med honom. De sex dagarna delas upp i tre frister om två dagar vardera som kanoniska varningar. Betalar biskopen inte förbjuds han att gå in i kyrkan; framhärdar han ytterligare sex dagar avstängs han från gudstjänsten, och efter ännu sex dagar förklaras han bannlyst. När fristerna löpt ut kommer utfärdaren att offentliggöra domarna och gå vidare rättsligt mot biskopen.
Mottagarna ska troget meddela utfärdaren dagen för uppmaningen, dess form och vad de gjort, antingen genom öppet brev eller genom ett notarialinstrument som upprättas till måttlig kostnad och lämnas till brevvisaren. Brevet är utfärdat i Rom den 10 oktober under påven Urban VI:s femte regeringsår och beseglat med kurians eget sigill.
Anthonius de Ponto licenciatus in decretis, canonicus Aquensis locumtenens venerabilis et circumspecti viri domini Johannjs de Pontremulo utriusque iuris doctoris causarum curie camere apostolice generalis auditoris discretis viris vniuersis et singulis abbatibus, prioribus, archidiaconis, prepositis, decanis, thesaurarijs, scolasticis, cantoribus tam cathedralium quam collegiatarum, canonicis, rectoribus parrochialium ecclesiarum, capellanis curatis et non curatis uel locatenentibus eorum necnon presbiteris et notariis publicis per Wexionensem et Lincopensem ac alias ubilibet constitutis, ad quos presentes littere peruenerint, salutem in Domino. Noueritis, quod dudum coram nobis inter reuerendum patrem dominum Petrum episcopum Wexionensem uel dominum Jacobum Stewbe plebanum in Nymptz diocesis Wratislauiensis suum procuratorem eius nomine ex vna parte et venerabilem virum dominum Henricum Karoli canonicum Vpsalensem de et super summa quingentarum marcarum Suecensium seu de Suecia et earum occasione ex altera parte materia questionis exorta nos tunc visis omnibus et singulis actis et actitatis in huiusmodi causa coram nobis ipsisque cum diligencia recensitis prefatum dominum Henricum ab arresto per nos ad instanciam dicti domini Jacobi procuratoris dicti domini episcopi apposito duximus relaxandum ? et relaxauimus. Et nichilominus dictum dominum episcopum seu dominum Jacobum suum procuratorem eius nomine in expensis coram nobis legitime in huiusmodi causa factis, quarum taxacionem nobis imposterum reseruauimus, condempnauimus. Quas quidem expensas postmodum prouida moderacione ad septem florenos auri de camera boni et iusti ponderis taxauimus, prout in quodam publico dicte taxacionis jnstrumento inde per Johannem de Loen nostrum et dicte curie camere notarium ac huiusmodi cause scribam subscripto et signato ac confecto sub anno natiuitatis Domini Millesimo trecentesimo octuagesimosecundo, jndictione quinta et die tercia mensis Octobris coram nobis exhibito vidimus plenius contineri. Cum dicta sentencia in rem transiuisset iudicatam, prefato domino Henrico de dictis septem florenis auri pro dictis expensis minime, ut asseritur, satisfacto fuimus igitur pro parte eiusdem domini Henrici cum instancia requisiti, ut dictam sentenciam demandaremus execucioni debite et alias sibi super premissis prouideremus de remedio oportuno. Nos uero attendentes, quod parum prodesset sentencias ferri, nisi per execucionem suum debitum sortirentur effectum, nolentesque alicui in exhibenda iusticia deficere, sicuti nec debemus, discrecioni vestre presencium tenore committimus et sub excommunicacionis pena, quam canonica monicione premissa in vos et vestrum quemlibet ferimus in hijs scriptis, nisi feceritis quod mandamus, districte precipimus, quatenus receptis presentibus vos uel quicumque vestrum fuerit requisitus per vos uel alium seu alios prefatum dominum episcopum Wexionensem ex parte nostra moneatis, quem nos eciam presencium tenore monemus, quatenus infra sex dierum spacium a die monicionis nostre huiusmodi per vos uel aliquem vestrum facte inantea computandorum det, tradat atque soluat realiter et cum effectu prefato domino Henrico uel eius procuratori legitimo dictos septem florenos auri de camera pro dictis expensis per nos, ut prefertur, taxatis uel alias super premissis se concordet amicabiliter cum eodem, quorum sex dierum duos pro primo, duos pro secundo et reliquos duos dies pro tercio et peremptorio termino et monicione canonica assignamus et vos similiter assignetis. Quod si non soluerit uel non satisfecerit ut est dictum, ipsi episcopo ingressum ecclesie interdicimus in hijs scriptis; si uero per alios sex dies prefatos sex immediate sequentes huiusmodi interdictum sustinuerit, quos eidem domino episcopo pro duobus edictis et peremptorio termino assignamus, eadem canonica monicione premissa in hijs scriptis suspendimus a diuinis. Verum, si huiusmodi interdicti et suspensionis sentencias per alios sex dies dies prefatos duodecim immediate sequentes sustinuerit, quod absit, animo indurato in eundem dominum Petrum episcopum dicta trina et canonica monicione premissa exnunc prout extunc excommunicacionis sentenciam in hijs scriptis ferimus et promulgamus. Alioquin lapso dicto termino ad dictarum sentenciarum, videlicet interdicti, suspensionis et excommunicacionis denunciacionem et publicacionem et contra ipsum, prout iuris fuerit, procedemus ipsius contumacia in aliquo non obstante. Diem uero monicionis huiusmodi atque formam et quicquid feceritis in premissis nobis per vestras patentes litteras harum seriem uel designacionem in se continentes aut jnstrumentum publicum latori presencium moderatis expensis conficiendum remissis presentibus fideliter intimetis. Datum Rome sub sigillo proprio dicte curie, quo vtimur, die decima mensis Octobris, pontificatus domini nostri Vrbani pape vj anno quinto. Johannes de Loen.
Gamla nyheter visar riktiga tidningsartiklar ur nationalbibliotekens digitaliserade arkiv — alltid från just denna dag, ett annat år. Om tidningen ›