Priorinnan och konventet i S:ta Agnetas kloster i Roskilde har vänt sig till påven med en klagoskrift: Jutta, dotter till den danske kungen Erik, avlade en gång högtidliga klosterlöften som syster i klostret och bar länge ordensdräkten, men lämnade sedan klostret utan sina överordnades tillåtelse, kastade av sig dräkten och lever nu ute i världen. Där har hon dessutom med våld tagit i besittning jordar, egendomar och andra tillgångar som tillhör klostret – till fara för sin egen själ, till skada för klostret och till förargelse för många. Trots upprepade kärleksfulla förmaningar att återvända och lämna tillbaka vad hon tagit har hon envist vägrat.
Påven Gregorius X gav därför biskoparna i Skara och Linköping i uppdrag att, om saken visade sig stämma, med kyrkliga straffmedel tvinga Jutta att återvända till klostret och lyda priorinnan. Biskoparna överlät uppdraget helt på priorn och broder Peder Gudbrandsen i dominikanklostret i Roskilde, som efter vederbörlig förmaning – och sedan Jutta utan att anföra något rimligt skäl trotsigt vägrat lyda – uttalade bannlysningsdom över henne. Denna dom har hon föraktfullt och med förhärdat sinne uthärdat i flera år.
På klostrets begäran befaller påven nu ärkebiskopen i Lund att med apostolisk myndighet se till att domen efterlevs obrottsligen tills full upprättelse har givits, utan möjlighet till överklagande. Om Jutta framhärdar i sitt trots en månad efter att domen konstaterats vara rätt fälld, ska ärkebiskopen varje sön- och helgdag, under klockringning och med tända ljus, offentligt förklara henne bannlyst – och låta kungöra detta även på andra lämpliga platser – samt se till att hon strängt undviks av alla, till dess hon gjort tillbörlig bot.
Nicolaus, Episcopus, servus servorum Dei, Venerabili fratri . . Archiepiscopo Lundensi salutem & apostolicam benedictionem. Sua nobis . . Priorissa & Conventus monasterii sancte Agnetis Roskildensis, ordinis sancti Augustini, secundum instituta & sub cura fratrum Predicatorum viventes, petitione monstrarunt, qvod Jutta, filia clare memorie Erici Regis Dacie, soror professa ipsius monasterii, postqvam ibi sollempnem professionem fecerat, & diu gestaverat habitum regularem, monasterium ipsum absqve su* periorum suorum licentia exiens, eodem habitu temere derelicto, per seculum dampnabiliter evagatur, qvasdam terras, possessiones & alia bona predicti monasterii per violentiam occupans, in anime sue periculum, detrimentum dicti monasterii, & scandalum plurimorum. Et licet predicta J. pluries & caritative monita fuerit, ut ad monasterium predictum rediret, terras, possessiones & bona predicta eidem restituens, ipsa tamen id efficere obstinato animo non curaverit. Cumqve felicis recordationis Gregorius Papa X predecessor noster, venerabilibus fratribus nostris . . . Skarensi & ... Lincopensi Episcopie suis dedisset litteris in mandatis, ut si eis ita esse constaret, dictam J. qvod ad prefatum monasterium rediret sub observantia predicti ordinis & ipsius Priorisse obedientia moratura, monitione premissa per censuram Ecclesiasticam, appellatione postposita, coartarent. Prior ac Petrus Gutbrandi frater domus Roskildensis ordinis predictorum fratrum predicatorum, qvibus predicti Episcopi commiserant super hoc totaliter vices suas, qvibusque de premissis legitime constitit, Juttam predictam canonice monuerunt auctoritate hujusmodi litterarum, ut ad predictum monasterium redire, & sibi terras, possessiones & bona predicta restituere, ac eidem Priorisse obedientiam & reverentiam debitam exhibere curaret, & tandem in ipsam, qvia id facere contumaciter denegavit, nihil rationabile proponens, qvare hoc facere non deberet, excommunicationis sententiam exigente justitia promulgarunt, qvam Jutta predicta dampnabiliter contemnens, eam per plures annos sustinuit animo indurato. Qvare dicte Priorissa & Conventus nobis humiliter supplicarunt, ut eandem sententiam robur faceremus firmitatis debitum obtinere. Qvocirca fraternitati tue per apostolica scripta mandamus, qvatinus sententiam ipsam, sicut rationabiliter est prolata, facias auctoritate nostra tuaqve ad satisfactionem condignam, appellatione remota, inviolabiliter observari. Si vero Jutta predicta dictam sententiam, postqvam eam rite latam esse tibi constiterit, per unum mensem sustinuerit animo indurato, ipsam extunc singulis diebus dominicis & festivis, pulsatis campanis, & candelis accensis, donec super hiis congrue satisfecerit, excommunicatam publice nunties, & ab aliis per omnia loca, in qvibus expedire videris, nuntiari facias, & ab omnibus artius evitari. Datum Viterbii X. Kal. Octobris, Pontificatus nostri anno secundo.
Gamla nyheter visar riktiga tidningsartiklar ur nationalbibliotekens digitaliserade arkiv — alltid från just denna dag, ett annat år. Om tidningen ›